|
Skrót polski
TAP
Skrót
RING; PSF
Opis hasła
Transportery ("hemitransportery") ABC występujące w siateczce śródplazmatycznej i aparacie Golgiego. Cząsteczka TAP1 jest zbudowana z 808, a cząsteczka TAP2 z 686 reszt aminokwasowych (człowiek). U człowieka transportery TAP są kodowane przez geny zlokalizowane na chromosomie 6 (6p21.3).
Cząsteczki głównych antygenów zgodności tkankowej klasy I (MHC I) prezentują antygeny peptydowe tworzone w wyniku degradacji części syntetyzowanych w komórce białek. Proces ten ma charakter konstytutywny i umożliwia komórkom T CD8+ eliminację komórek, w których zachodzi synteza nieprawidłowych białek (np. komórek zakażonych wirusami). Wiązanie peptydów antygenowych do cząsteczek MHC I ma miejsce w siateczce śródplazmatycznej natomiast peptydy powstają w wyniku proteolizy zachodzącej w cytoplazmie. Konieczny więc jest ich transport do siateczki śródplazmatycznej, co jest udziałem TAP. Dwa transportery, TAP1 i TAP2, funkcjonują prawdopodobnie w formie heteropolimerów. Oba występują w postaci kilku form allelicznych (TAP1 w czterech, a TAP2 w ośmiu). Transportują peptydy o długości 7-20 reszt aminokwasowych, choć mają największe powinowactwo do 8-14-aminokwasowych peptydów. Specyficzność TAP względem sekwencji peptydów jest cechą gatunkową; białka TAP człowieka cechuje mała wybiórczość. Niedobór TAP prowadzi do poważnego upośledzenia odporności: jednym z jego następstw jest "zespół nagich limfocytów" charakteryzujący się brakiem cząsteczek MHC I na powierzchni komórek. Biosyntezę TAP indukuje interferon g. Stwierdzono, że istnieje związek pomiędzy wzorem polimorfizmu TAP i zapadalnością na niektóre choroby, takie jak choroba Gravesa, trąd i gruźlica. Ostatnio zwrócono uwagę na nadekspresję TAP w komórkach niektórych linii nowotworowych wykazujących oporność wielolekową. Na tej podstawie wysunięto sugestię, że białka TAP mogą brać udział w determinowaniu oporności wielolekowej.
Uzupełnienie skrótów: TAP1 = RING4 = PSF1, a TAP2 = RING11 = PSF2.
patrz też: transportery ABC
|
